The Social Function of Reality in the Novels “The Da Vinci Code” by Dan Brown and “The Incomplete Manuscript” by Kamal Abdulla

Abstract

Bu makale, Dan Brown'ın "Da Vinci Şifresi" ve Kamal Abdulla'nın "Eksik El Yazması" adlı eserlerinde gerçekliğin toplumsal işlevini postmodern edebiyat bağlamında analiz etmektedir. Çalışmanın temel amacı, her iki eserde de gerçekliğin yalnızca nesnel olgular sistemi olarak değil, aynı zamanda alternatif, göreceli ve estetik bir kategori olarak nasıl inşa edildiğini göstermektir. Makale, hem Dan Brown'ın hem de Kamal Abdulla'nın gerçekliği çarpıtmayı değil, çok yönlü ve çok anlamlı özünü ortaya çıkarmayı amaçladığını vurgulamaktadır. "Da Vinci Şifresi" romanında, alternatif tarih, dini ve bilimsel söylemlerin etkileşimi, olgu-hipotez kayması ve entelektüel eğlence, gerçekliğin toplumsal işlevini şekillendiren ana mekanizmalar olarak işlev görmektedir. Kamal Abdulla'nın "Eksik El Yazması" romanında ise mit, destan ve tarihsel materyal postmodern meta-anlatı yoluyla yeniden yorumlanmakta ve destansı kahramanlar alternatif gerçeklik düzleminde sunulmaktadır. Her iki romanda da postmodern estetiğin temel özellikleri olan parçalanma, kaos, absürtlük ve çok seslilik, gerçekliğin toplumsal işlevini tanımlar ve onu okuyucu için hem entelektüel hem de eğlenceli bir söyleme dönüştürür. Makale, alternatif gerçeklik modelinin, toplumun gerçeklik algısını yeniden düşünmeye sevk eden bu eserlerde önemli bir edebi-stratejik araç olduğunu göstererek sona erer.